Biografieën


Merel Willemsen

De basis voor mijn acteercarrière werd al vroeg gelegd op de zolder van mijn oma. Tijdens familiedagen werd het grote mensen gepraat ons al snel te veel, en trokken wij ons terug op de zolder om onze creativiteit tot uiting te brengen. Het gevolg was een briljante soap over Mevrouw Braakgaag, een onaangename dame die met enige regelmaat door speelgoedvrachtwagens en andere projectielen aan haar einde kwam. De afleveringen werden iedere familiedag op de zolder ten tonele gebracht voor een publiek van hijgende ouders, ooms en tantes die zich om beurten de drie trappen op hadden gesleept.

Rond mijn vijfde levensjaar zette ik de volgende stap, en deed ik mee aan een professionele uitvoering van het kerstspel, waar ik vol trots de rol van 'Maria 2' vertolkte. Iedere Maria deed een scène. Na dit grote succes besloten mijn ouders mij naar een school te sturen waar mijn creativiteit goed tot bloei kon komen. Hier stond ik van mijn zesde tot mijn elfde regelmatig op het podium tijdens de weeksluiting, waar dingen werden opgevoerd als hardop tellen en tegelijkertijd de tafels van twee en drie aangeven door respectievelijk te klappen of te stampen. Ook werd er ieder jaar een toneelstuk ingestudeerd, waarin ik onder andere de personages van 'vos' en 'oud vrouwtje' heb neergezet.

Hierna vervolgde ik mijn carrière op de middelbare school, waar ik aan drie theaterproducties heb meegedaan. In de productie van de brugklas leefde ik mij in in het karakter van een sektelid. In de derde klas was ik verantwoordelijk voor verscheidene rollen in een theaterversie van 'Kleine Sofie en Lange Wapper', waaronder 'kat', 'mismaakt kind' en 'menigte'. Mijn laatste acteerprestatie in schoolverband vond plaats in de vijfde klas, waarin ik een headbangende kraker en een dame van lichte zeden op de planken zette.

Eenmaal van school volgde een periode van grote onzekerheid betreffende het voortzetten van mijn carrière. Aan deze twijfel en onduidelijkheid kwam een einde tijdens het Bèta-Gamma Lustrum anno 2002, waar ik voor het eerst deel uitmaakte van de Toneelgroep Bèta-Gamma. Op dit lustrum lieten wij het publiek zien hoe de bijbelgeschiedenis van de wetenschap precies verlopen is.

Dit veelbewogen toneelverleden heeft mij gebracht waar ik nu ben. Een nieuwe productie van eigen hand van de Toneelgroep Bèta-Gamma. Want al hebben na het genoemde lustrum een aantal waardevolle leden tot onze grote droefenis de toneelgroep verlaten, onze gelederen zijn eveneens versterkt door een drietal grote acteertalenten. Met deze nieuwe samenstelling zijn wij met ongeremd enthousiasme doorgegaan en hebben ons met bloed, zweet en tranen op weten te werken naar dit moment.

Ik weet niet naar welke hoogten mijn carrière me nog zal leiden, maar ik weet wel dat ik nooit meer de zolder van mijn oma uit het oog zal verliezen.