Biografieën


Marieke Gerritsen

Net als eenieder die zich met toneel bezighoudt, heb ook ik een hele lijdensweg achter de rug.

Lang geleden (zo'n 24 jaar) groeide ik op in de meest cultureel overschatte regio van Nederland, het Gooi. Aangezien drama ook voor kinderen onder de twaalf pedagogisch verantwoord wordt geacht heb ik op mijn christelijke basisschool in de tweejaarlijkse kerstmusical act de presence gemaakt als respectievelijk een van de kinderen van Bethlehem, een van de Romeinse soldaten en een van de 25 wijzen uit het oosten. In mijn middelbare schoolperiode mocht ik schitteren in de "Grote Avond" als lid van de bende van Romeo en als Virillia, de wraakzuchtige amazone. Zelfs mijn poging om me in Amsterdam aan de menigte te ontworstelen en de ware roem te genieten resulteerde in 'verstekeling op het schip van mozes', 'de zakenvrouw', 'de kleuterleidster' en 'de sex-in-the-city-personificatie'.

Na de opsomming valt het me op hoe weinig van mijn vol overgave gespeelde rollen zelfs een echte personage naam hebben. Ongeveer een jaar geleden was het lot mij gunstig gezind en ontdekte ik in een ongeorganiseerde en totaal overhaaste repetitiecyclus mijn, toenertijd uit nood geboren ,ware aard; regisseren. In combinatie met een rolletje als slang gehangen in de appelboom in de tuin van eden voelde ik dat dit mijn werkelijke plaats was.

Die appelboom was overigens Tjerk Jan. Onze platonische theaterliefde ontsproot daar en heeft tot nu toe van geen ophouden geweten. Als onverslaanbaar conflicthuwelijk tussen praktisch machtswellust van mijn kant en creatieve verkenningstochten van zijn kant zwoegen wij voor uw bekoring.

"Ik ben er vast van overtuigd dat veel toneelstukken - en niet de slechtste - geschreven zijn om het publiek te ergeren"
     Friedrich Dürrenmatt